Zelf-expressie

Misschien wel een van de grootste veranderingen in de energie van dit moment ligt in de verandering van onze zelf-expressie. We zijn meestal opgegroeid met het idee dat we onszelf met name uitdrukken door onze verantwoordelijkheden, gericht op de taken die gedaan moeten worden van dag tot dag. In de wereld van vandaag lijkt dat te veranderen en wordt het uitdrukken van wie we zijn — ons unieke, individuele zelf — steeds belangrijker.

Dit betekent niet dat we nu opeens ontslag nemen, of een vergelijkbaar drastisch besluit. Het betekent wel dat het steeds belangrijker wordt om ons meer en meer bewust te worden van onze eigen, unieke energy, perspectieven, en wat we de wereld om ons heen te geven hebben — op onze eigen voorwaarden.

Het vraagt van ons, als persoon, dat we op ontdekkingsreis gaan.

We hebben mogelijk best een goed idee wie we zijn en wat we de wereld om ons heen te bieden hebben — maar de kans is groot dat we daarin nog veel te ontdekken hebben. Niet in de laatste plaats over hoe we die unieke, kenmerkende kwaliteiten die ons de persoon make die we zijn, kunnen uitdrukken op een betekenisvolle amper in de wereld waarin we leven.

Op het eerste gezicht lijkt dit misschien af te wijken van ons (levens)pad. Tenslotte werkt alles prima op de manier waarop we het altijd hebben gedaan, toch?

Aan de andere kant… Als we ooit dat gevoel hebben gehad, ergens ver weg in onze gedachten, dat wat we eigenlijk werkelijk zouden willen doen is … … … — en vaak gaat dit dan over iets waarvan we denken dat het eigenlijk niet haalbaar is — dan is dit het moment om te onderzoeken wat hier speelt, al is het alleen maar uit nieuwsgierigheid… Het zou zomaar kunnen dat we dan zien dat deze opnieuw ontdekte kant van onszelf heel productief kan zijn en ons een uiterst tevreden gevoel geeft wanneer we hiermee aan de slag gaan.

Of dat nu leidt tot een andere baan, of een andere manier waarop we ons werk doen — of dat het iets is wat we naast onze “gewone activiteiten” doen, is niet zo belangrijk als het op het eerste gezicht lijkt.

Wat belangrijk is, is dat we meebewegen met de verandering in de energie van dit moment.

Meer en meer uitdrukking geven aan de unieke kwaliteiten die ons maken wie we zijn geeft ons een beter gevoel over onszelf. En dat maakt dat het steeds gemakkelijker wordt om veranderingen in ons leven te brengen die we misschien al een poosje voor ons uit geduwd hebben — mogelijk omdat we niet precies wisten hoe we het voor elkaar konden krijgen…

Het blijkt dat des te meer onze zelf-expressie is gericht op het uitdrukking geven aan de unieke persoon die we zijn, we over het algemeen blijere, gezondere, meer ontspannen en productievere mensen worden…

Vakantie

Of het nu een verre reis betreft of een korte trip, alle vakanties hebben een ding gemeen… We doen een paar stappen terug van onze dagelijkse bezigheden om plezier te hebben, uit te rusten en onszelf opnieuw op te laden.

Het woord “vakantie” zegt eigenlijk precise waar het over gaat — het heeft alleen te maken met het oud-Nederlandse woord “vacant”. De betekenis van dit woord komt neer op leeg, onbezet, open en vrij.

De vraag wordt dan, wat is het dat we leeg maken, of vrij maken? Wat levert het ons op om een deel van onszelf “onbezet” te laten zijn?

Wanneer je sommige YouTube video’s — of zelfs TV programma’s — bekijkt over jonge mensen op vakantie, dan lijkt het of voornamelijk het gezonde verstand wordt losgelaten…

Aan de andere kant, iets wat we eigenlijk allemaal achter ons laten zijn onze (volle) agenda’s, onze dagelijkse routine en de klusjes die thuis nog gedaan moeten worden. Al die dingen die bij ons “gewone leven” horen.

En uiteindelijk wil iedere vakantieganger zich “leegmaken” van de stress van het alledaagse leven — hoewel onderzoek uit lijkt te wijzen dat vakantie in zichzelf een zekere mate van stress op kan roepen…

In die zin, wanneer we naar het oud-Nederlandse woord “vacantie” kijken vanuit het meest letterlijke perspectief, dan nemen we tijd om onszelf “vacant te maken”, leeg te maken, van dat wat zwaar weegt in ons leven — en dat is precies de bedoeling! Het laat ons een stap terug zetten, zodat we kunnen zien wat werkelijk belangrijk is in ons leven. Daarmee geeft het een opening om, zo gauw we weer thuis komen, onze prioriteiten opnieuw te bekijken en daarmee die dingen die niet meer voor ons werken los te laten.

Al deze dingen bij elkaar maken dat een vakantie op z’n tijd eigenlijk voor iedereen belangrijk is… Het maakt dat we de opgebouwde stress loslaten, dat we een stap terug kunnen doen om te zien wat werkelijk belangrijk is en met een open blik kunnen kijken naar hoe we ons leven willen vormgeven. 

Plotseling zien we de nieuwe wegen die we kunnen inslaan en de nieuwe avonturen die op ons wachten — niet zozeer tijdens onze vakantie, maar juist in ons “gewone” dagelijkse leven…

Het zijn die nieuwe wegen en avonturen die ons laten stralen in ons leven — ook al zijn we allang weer thuis van vakantie…

Met dank aan: https://www.encyclo.nl/begrip/vacant 

Een nieuw leven

Wat zou er gebeuren wanneer je leven — zoals je het altijd hebt geleefd — zou stoppen? Niet zo dramatisch als “dood gaan” en zelfs niet zo traumatische als het verliezen van je baan of je huis… Maar eerder de realisatie dat de manier waarop je altijd je leven hebt geleefd je niet meer dezelfde resultaten geeft — en dat deze verandering er zomaar opeens is…

Zou je dit zien als een kans die je met twee handen aangrijpt om je leven opnieuw vorm te geven? Om jezelf opnieuw uit te vinden?

Of zou je blijven proberen om de manier die altijd voor je gewerkt heeft te optimaliseren?

Het lijkt erop dat veel mensen in deze tijd met deze vragen worden geconfronteerd.

Het kan begonnen zijn met kleine dingetjes. Zaken die je opeens hevig kunnen irriteren waar je voorheen helemaal niet bij stilstond. Of misschien de realisatie dat je al je energie verliest door te kijken naar het journaal op TV. Het kan zelfs zo zijn dat vrienden die je al heel lang kent je niet meer lijken te begrijpen…

Wanneer je dit soort dingen ervaart in je leven, is het waarschijnlijk tijd voor een pas op de plaats — om wat tijd voor jezelf te nemen en te kijken of dit op zichzelf staande situaties zijn, of dat het gaat om een verandering die zich in jezelf — in je eigen energie — afspeelt. Om af te wegen of je gewoon wat te druk bent geweest. Om je af te vragen of je mogelijk meer bezig bent om iedereen om je heen te verzorgen, in plaats van te ontdekken wat jouw prioriteiten werkelijk zijn.

Het is waarschijnlijk dat ieder van ons gedurende ons leven een aantal keren tegen zo’n situatie aanloopt. Zo’n moment waarop we plotseling de mogelijkheid hebben om een anderen richting ste kiezen, ons leven te veranderen — en ja, om onszelf opnieuw uit te vinden…

Dat maakt dat dit heel speciale momenten zijn.

Onrustig, jazeker! Maar ook buitengewoon waardevol.

Ieder van deze situaties geeft ons de mogelijkheid om een nieuw leven voor onszelf te creëren — een nieuwe energie, zowel in onszelf als in ons leven.

Het probleem wanneer we ons opeens in een dergelijke situatie bevinden is dat we eigenlijk nooit weten wat we nu anders zouden willen doen. Een andere richting klinkt mooi, maar welke richting? Hoe willen we dat ons nieuwe leven er uit gaat zien? En waar willen we onze tijd, aandacht en energie gaan besteden?

En het is lastig om positieve stappen te zetten in het leven wanneer je geen idee hebt waar et pad dat je inslaat naartoe gaat…

En toch is dat vaak het enige wat we kunnen doen — stap voor stap verdergaan op dat nieuwe pad. En daarbij het vertrouwen hebben dat iedere stap ons dichter bij ons nieuwe leven brengt.

Dat nieuwe leven waar we eigenlijk al heel lang naar uitkijken…

Ademen

We doen het allemaal — ademen… En de meesten van ons denken daar gee seconde over na. We ademen gewoon. Inademen en uitademen. En als we iets spannends tegenkomen, dan houden we onze adem in. Om het dan los te laten op het moment dat we besluiten dat alles oké is en dat we veilig zijn.

Inademen en uitademen.

Heb je er ooit over nagedacht wat er allemaal gebeurt wanneer je ademt? Behalve dat je leeft? Naast dat we met onze adem ons lichaam van zuurstof voorzien, doen we nog heel veel meer…

Wanneer we inademen, maken we onze eigen ruimte groter. Door onze ruimte groter te maken, geven we onszelf de kans om nieuwe informatie, nieuwe ervaringen en nieuwe energie op te nemen in onze eigen ruimte. Hebben we eenmaal ingeademd, dan evalueren we die nieuwe ervaringen en energie. We beslissen of wat we in onze ruimte hebben laten binnenkomen goed is voor ons. Of het ons inspireert. Of het ons leven rijker kan maken…

Wanneer we dan uitademen laten we alles los waarvan we hebben besloten dat het ons niet helpt op ons levenspad — of dat nu een nieuwe ervaring is die minder leuk is dan we dachten, of oude informatie, oude energie die we niet langer nodig hebben. Zoals stress, bijvoorbeeld. En wanneer we dan hebben uitgeademd, dan hebben we in zekere zin ene schone lei en zijn we er klaar voor om het hele proces opnieuw te doen…

Kunnen we dit echt allemaal doen in de korte tijd die nodig is om in te ademen en weer uit te ademen? Het antwoord is, jazeker! Zelfs wanneer we het ons niet helemaal bewust zijn (wat trouwens goed is), is dit wat we werkelijk doen wanneer we ademen.

Denken we hierover na, dan kunnen we tot de conclusie komen dat in de wereld van vandaag de klemtoon ligt op onze inademing. Op het groter maken van onze ruimte, waardoor we de ruimte (!) hebben voor het opnemen van nieuwe energie, nieuwe ervaringen en nieuwe dingen. Daar is op zich helemaal niets mis mee, maar het kan leiden tot “vol zitten” of een gevoel van stress hebben over alles wat er op ons af komt.

Zo gauw dat gebeurt is het tijd om uit te ademen… Om ons systeem de kans te geven alles wat misschien wel interessant is, maar ons niet (meer) helpt, los te laten. Of dat nu gaat om een afleiding of om een patroon dat ons ooit heeft geholpen maar in ons leven vang geen waarde meer heeft.

Als we op deze manier observeren hoe we ademen, dan blijkt uitademen heel belangrijk te zijn… Om los te laten… Om onszelf lucht te geven.

Dus wanneer het leven wat “te veel” wordt, neem een moment om bewust uit te ademen…

Waarom we doen wat we doen

Er zijn vele redenen waarom we doen wat we doen. Sommige van die redenen zijn betere redenen dan andere, maar een aantal ervan zijn misschien helemaal geen goede reden om wat dan ook te doen — en dat op zich geeft te denken…

Hier zijn zeven redenen die in gedachten komen:

1. Het is ons werk.
2. Het wordt van ons verwacht.
3. Het is wat we moeten doen om de waardering van anderen te krijgen.
4. Het is wat ons vertelt is, of wat ons geleerd is.
5. Het is wat we willen doen.
6. Het is wat ons blij maakt.
7. Het is iets waar we gepassioneerd over zijn.

Terwijl ieder van deze redenen op zichzelf de reden kunnen zijn waarom we doen wat we doen, kunnen ze ook samengevlochten worden en op die manier een sterkere reden worden om iets te doen…

Op het eerste gezicht is er niets mis met de eerste reden — “Het is ons werk”. Werk hebben is goed, zeker wanneer je je werk leuk vindt. Het is een manier om de rekeningen te kunnen betalen… Maar wat nou als het niet gaat over betaald werk, maar over werk wat je zelf op je neemt? Bijvoorbeeld een klusje waar niemand bereid is om mee te helpen, want het is “ons werk”? Dan verbindt de reden om het te doen zich opeens met redenen 2, 3 en 4 — en daarmee komt de vraag naar voren: “Is dit werkelijk mijn werk?”

Bij de tweede reden komt onmiddellijk de vraag naar boven of we van onszelf verwachten dat we dit doen, of dat anderen het van ons verwachten. De kans is groot dat zelfs wanneer anderen het niet van ons verwachten, ze niet zullen protesteren wanneer we het doen…

Redenen 3 en 4 gaan heel vaak samen, want zo lang we die dingen doen waarvan anderen ons vertellen dat we ze moeten doen, of waarvan we geleerd hebben dat het onze taak is om ze te doen, is de kans groot dat we er de waardering van anderen voor krijgen — of dat nu onze ouders zijn, of leraren, of onze baas op het werk… En hoewel het een goed idee is om dat wat we doen te doen op de manier zoals we het geleerd hebben, zou dat waarschijnlijk niet de (enige) reden moeten zijn waarom we het doen. En waar het alledaagse dingen betreft is de kans groot dat we daar hoe dan ook lang niet altijd de uitgesproken waardering voor krijgen waar we op uit zijn…

De laatste drie redenen zijn de meest reële redenen om dingen te doen.

Wanneer we precies die dingen doen in ons leven die we willen doen, dan geeft dat een tevreden gevoel, een blijheid. (Tenzij we deze dingen stiekem toch doen omdat we denken dat het van ons verwacht wordt.) 

Maar wanneer we werkelijk dat doen wat we willen doen, dan is de kans groot dat we daar blij van worden!

De allerbeste reden om iets te doen is om dat te doen waar we een passie voor hebben. Om dat te doen wat ons inspireert.

Wanneer we erachter komen wat het is waar we een passie voor hebben en daar onze focus op richten en tijd in steken — dan zijn we precies waar we willen zijn!

Een nieuw uitgangspunt

We hebben allemaal onze perspectieven op wat voor ons werkt in het leven, en wat niet. Vaak zijn deze perspectieven de bomen die zijn gegroeid uit de zaden die zijn geplant toen we nog heel jong waren. Het waren meestal de zaden uit de tuinen van persoonlijke overtuigingen van onze ouders, die zorgvuldig door hen werden geoogst en bewaard - en uiteindelijk werden verspreid in de vruchtbare grond van ons Zelf...

Sommige van die zaden zullen nooit ontkiemen. Anderen zullen ontkiemen, maar nooit uitgroeien tot de bomen waar onze ouders op hadden gehoopt. Maar sommige van die zaden zullen uitgroeien tot prachtige planten en bomen in de tuinen van onze persoonlijke overtuigingen en onze persoonlijke waarheden.

Zo gaat het al eeuwenlang.

Maar lang geleden voelden we ons waarschijnlijk gelukkig, beschermd en verzorgd door onze ouders en degenen die ons voorgingen, elke keer dat we rondkeken in de tuin van onze persoonlijke overtuigingen en persoonlijke waarheden en daar de prachtige omgeving opmerkten die door hen gezaaid was. Een omgeving die herinneringen en wijsheid uitstraalde...

Tegenwoordig vinden echter overal om ons heen veranderingen plaats en die gaan sneller dan waar we ons zelfs in de beste tijden prettig bij voelen — laat staan ​​in een tijd waarin uitdagingen op het gebied van milieu, maatschappij en gezondheid overal om ons heen opduiken — het lijkt erop dat de tuinen van onze persoonlijke overtuigingen en persoonlijke waarheden niet meer bloeien. Op de een of andere manier lijken de lang geleden verspreide zaden niet meer uit te groeien tot de weelderige schoonheid waar onze ouders op hadden gehoopt.

In deze tijd is het misschien een goed moment om de bodem te onderzoeken, de basis van onze persoonlijke overtuigingen en persoonlijke waarheden. Het kan een goed moment zijn om een ​​nieuw uitgangspunt aan te nemen van waaruit we ons (persoonlijke) leven weer helemaal op de rit krijgen. Zoals een uitgangspunt dat is gebaseerd op de Universele Wetten:

1. “Mind is All, All is Mind” — alles ligt in het denken…
2. We creëren ons eigen leven door onze denkpatronen en de beslissingen — en acties — die we ondernemen op basis van onze denkpatronen.

Met deze twee uitspraken als (nieuw) uitgangspunt, lijkt het erop dat onze denkpatronen het belangrijkste zijn om grip op te krijgen, om op die manier dingen in ons leven weer voor ons te laten werken.

En misschien gaat het dan niet eens zozeer om de willekeurige gedachten die gedurende de dag opkomen, maar meer om waar we onze focus op leggen en hoe we op situaties die we tegenkomen reageren.

In deze veranderende tijden is het gemakkelijk om je te concentreren op de uitdagingen waarmee de mensheid wordt geconfronteerd, of op alle dingen die niet helemaal gaan zoals ze bedoeld waren. We kunnen bijna automatisch in situaties terechtkomen die al problematisch zijn, of in de niet zo verre toekomst een probleem kunnen gaan worden...

Volgens ons nieuwe uitgangspunt — wanneer dit soort interactie een patroon voor ons wordt — kunnen we uitdagingen en moeilijkheden gaan manifesteren in ons eens zo rustige en georganiseerde leven...

Het advies om dat te veranderen is eenvoudig, maar zeker niet gemakkelijk.

Op het moment dat je bijvoorbeeld merkt dat je meegetrokken wordt in een nieuwsitem op tv over één van de uitdagingen waarmee we — als mensheid — mee te maken hebben op een angstige of negatieve manier, doe een stap terug. Zet de tv uit en zoek bewust iets moois in je omgeving, of iets dat goed voor je werkt in je leven. Met andere woorden, richt je aandacht op iets anders en begin na te denken over die dingen die goed voor je werken. De volgende stap is dan om meer van juist die dingen te gaan doen die op dit moment goed voor je werken.

Kortom: doe een stap terug, richt je aandacht bewust op iets anders en onderneem actie.

Op het moment dat we bewust gaan denken over juist die dingen die voor ons werken in het leven, dingen die mooi en productief zijn — met andere woorden, die dingen waar we dankbaar voor zijn — zetten we de eerste stap om deze productieve schoonheid in ons eigen leven te creëren. En ja, daar hoort ook de ervaring van een goede gezondheid bij...

Dat wat we weten dat het waar is vs dat wat we geloven dat waar is…

We weten waarschijnlijk best dat we een goed, productief, vriendelijk, liefhebbend, eerlijk, respectvol mens zijn, die voor zichzelf kan zorgen. We zijn ons daarbij bewust dat er situaties zijn die een uitdaging voor ons vormen — maar over het geheel genomen redden we onszelf prima!

Tegelijkertijd kan het zo zijn dat we geloven dat we “dom” zijn omdat we moeite hadden met leren lezen toen we 6 of 7 jaar oud waren. Het kan zijn dat we aannemen dat we “geen goed mens zijn” omdat we niet pasten in het plaatje dat verwacht werd toen we opgroeiden. We kunnen zelfs tot de conclusie gekomen zijn dat liefde pijn doet, dat diegenen die niet eerlijk zijn en het systeem canonize maatschappij belazeren het verder schoppen in het leven, of dat respect een op angst gebaseerd sentiment is…

Dat waarvan we geloven dat het waar is, zijn vaak dingen die ons verteld zijn door anderen in onze jeugd. En wanneer ons iets iedere keer wordt verteld, dan is de kans groot dat we — in ieder geval op een bepaalde manier — gaan geloven dat dit waar is.

Op die manier kunnen we uitkomen bij twee compleet verschillende perspectieven op wie we zijn en waar we toe in staat zijn.

Dat wat we weten dat het waar is komt uit ons logische, bewuste denken. Dat wat we geloven dat het waar is ligt opgeslagen in ons onderbewustzijn — dat verantwoordelijk is voor bijvoorbeeld onze dromen — dat deel van ons dat op de voorgrond treedt zo gauw we niet ergen bewust mee bezig zijn.

Hierdoor is het vaak zo dat totdat we daar bewust een beslissing in nemen, dat juist de dingen waarvan we geloven dat ze waar zijn nooit worden afgezet tegen de dingen waarvan we weten dat ze waar zijn. Dit kan leiden tot een situatie waar we helemaal “in controle zijn” over hoe we onszelf, logisch en bewust, presenteren — maar zo gauw onze focus zich ergens anders op richt, beginnen we een onderbewust beeld van onszelf te projecteren, een beeld waarvan we op een diepe, innerlijke, onderbewuste laag geloven dat het waar is…

Het is een dualiteit die een behoorlijke obstakel kan worden voor onszelf, op ons persoonlijke levenspad, een duidelijke uitdaging in ons alledaagse leven.

Vaak is er maar één vraag nodig die, wanneer we deze absoluut eerlijk te beantwoorden, inzicht geeft in deze “ik weet het vs ik geloof het” uitdaging in ons leven:

“Ik weet dat ik dit kan. Geloof ik — heb ik vertrouwen — dat ik dit kan?

Voor sommigen werkt het beter om hulp tet zoeken van een coach die erin is gespecialiseerd  om dat wat we geloven over onszelf en dat wat we weten dat waar is over onszelf dichter bij elkaar te brengen.

Hoe dan ook, hoe meer we geloven dat wat we weten dat het waar is over onszelf ook daadwerkelijk waarheid is, des te vloeiender we ons kunnen bewegen op ons levenspad.

Berichten

Plaatje: The Shaman’s Dream Oracle 

Het lijkt wel of we continu berichten ontvangen. Of het nu digitaal is, door het lezen van de kranten, of vanuit een meer spiritueel perspectief — we ontvangen een steeds doorgaande stroom berichten.

Hoe we daarop reageren en wat we doen met de informatie die we op die manier ontvangen is aan ons.

Hoewel, als hetzelfde — of een heel vergelijkbaar — bericht opeens op mijn pad komt vanuit verschillende bronnen, dan ga ik zeker kijken waar het nu precies over gaat…

Het bericht dat ik op die manier ontving ging over het belang van het schoonmaken / schoonhouden van  mijn huis. Het eerste berichtje kwam toen we iets veranderden in huis waardoor de schilderijen van de muren moesten. Het was onmiddellijk duidelijk dat de muren dan ook schoongemaakt mochten worden. Vlak daarna droomde ik dat een “grote schoonmaak” een goed idee is in deze tijd. En tenslotte trok ik de kaart “A Tidy House” uit “The Shaman’s Dream” kaarten. Een schoon huis…

Toegegeven, een grote schoonmaak op z’n tijd is iets wat eens in de zoveel tijd gewoon nodig is in huis. Maar met deze berichtjes leek meer mee te spelen.

Vanuit een symbolisch perspectief staat een huis voor onze gedachten. Dus wanneer een huis — wat voor een huis dan ook — opduikt in onze dromen, meditaties, of wanneer je een kaart trekt uit een orakel spel, dan heeft de betekenis te maken met onze gedachten, ons denken. En daarmee ook over onze houding of onze mening over zaken die op dit moment spelen in ons leven en in de wereld.

Het berichtje dat ik kreeg gaat dus over hoe ik over dingen denk en ik heb het als en uitnodiging gezien om te gaan kijken naar “mijn huis” — het huis dat zichzelf toont in een meditatie. En zeker zo belangrijk, eens zien wat er zoal in “mijn huis” ligt opgeslagen…

Staan er nog steeds dozen vol oude overtuigingen en verouderde ideeën in de kelder? Misschien een goed idee om die dan maar eens weg te gooien! Net zoals het schoonmaken van de spinnenwebben, het stof, en de overtuigingen waarmee ik ben opgegroeid, maar die nooit hebben gerelateerd aan mijn persoonlijke waarheid…

In zekere zin heb ik gemerkt dat in meditatie op bezoek gaan in “mijn huis” — het huis van mijn gedachten — om er een keer de bezem door te halen en frisse lucht in de kamers te laten stromen; en misschien zelfs de muren in een andere kleur te verven, mij heel veel oplevert.

Wanneer ik dat doe, dan heeft “mijn huis” genoeg ruimte om nieuwe concepten en ideeën te omarmen, om nieuwe mogelijkheden en avonturen in zich op te nemen.

En als “mijn huis” schoon is en ruimte heeft om nieuwe dingen te ontvangen, dan is de kans groot dat mijn gedachten ook open staan voor nieuwe avonturen!

Wanneer hetzelfde bericht via verschillende kanalen, herhaaldelijk in ons leven komt, dan kan het ons zeker helpen om voor onszelf uit te zoeken waar het precies over gaat. Zo werkt het in ieder geval voor mij…

De geleide meditatie met de uitleg (en meer) is verkrijgbaar via deze link…

Misschien geen populair perspectief

Er zijn drie concepten die in ons leven bij elkaar komen die steeds belangrijker lijken te zijn tegenwoordig…

• Door polariteiten kunnen we ons onderscheidingsvermogen zodanig ontwikkelen dat we beslissingen kunnen nemen over wat we willen ervaren in ons leven. In andere woorden, als we niet weten wat donker is, dan zullen we het licht niet herkennen.
• Energie is energie, is energie… De frequentie waar we onze energie op afstemmen en hoe we onze beschikbare energie uitdrukken, dicteert onze ervaringen. Wanneer we zelf gefrustreerd zijn of zelfs boos, dan kan het zo zijn dat we in de wereld om ons heen meer frustratie of boosheid ervaren — een bekende manier om dit te bekijken is de “Wet van de aantrekkingskracht”.
• Wij zijn verantwoordelijk voor ons eigen leven. En waar we ons op afstemmen — de beslissingen die we nemen en dat wat we doen naar aanleiding van die beslissingen — heeft een grote impact op hoe we ons leven ervaren.

Wanneer we deze concepten bekijken, dan komen er twee dingen naar voren…

• Er is geen “goede” of “slechte” energie. Hoe energie wordt gebruikt of uitgedrukt kan ons aanspreken, of niet aanspreken — en door middel van ons onderscheidingsvermogen kunnen we dan beslissen om die specifieke energie deel van ons leven te maken… Of niet.
• De manier waarop deze drie concepten samen komen in ons leven geeft ons de volledige verantwoordelijkheid voor ons leven… Met daarbij alle keuzevrijheid die we ons ooit zouden wensen — en meer — om te zorgen dat ons leven telt. (En zelfs wanneer dat iets is wat we zelf niet onmiddellijk kunnen zien, vanuit het perspectief van het Universum zal dat altijd zo zijn.)

Waar het op neer komt is dat enige vorm van oordelen niet relevant is. We kunnen observeren hoe iemand energie gebruikt om zichzelf uit te drukken, om dan ons onderscheidingsvermogen te gebruiken om te beslissen of we iemand die zichzelf op die specifieke manier uitdrukt een plek willen geven in ons leven. Of dat nu is in een ontmoeting, door erover na te blijven denken, of door een emotionele reactie op dat wat we hebben waargenomen…

Iets anders wat naar voren komt is dat als we zelf niet werkelijk in balans zijn, dat het dan gemakkelijker wordt voor energie-uitdrukkingen die niet in balans zijn om ons te vinden… Op het moment dat we merken dat dit gebeurt kunnen we ervoor kiezen om dat geen deel te laten zijn van ons leven. Aan de andere kant is het dan wel zaak om ons af te vragen waarom het zich toonde in ons leven — waarom het naar ons toekwam…

We kunnen er dan vervolgens voor kiezen om onszelf weer in balans te brengen.

Uiteindelijk is dit een pad waarop we de uitdrukkingen van energie die we tegenkomen niet labelen als “goed” of “slecht”, maar deze eerder zien als een teken dat onze aandacht vestigt op precies dat punt waar onze volgende stap op ons pad van persoonlijke — spirituele — groei het meest productief kan zijn…

De keus is aan ons!

Aandachtigheid — Waar de aandacht op is gevestigd…

“Volledig bewust zijn van de huidige ervaring.”

Aandachtigheid — of mindfulness — wordt in deze tijd vaak gezien als een staat van bewustzijn die wordt bereikt door een focus op dit moment, terwijl we rustig onze gevoelens, gedachten en lichamelijke sensaties erkennen en accepteren.

Op die manier is het een techniek om afstand te nemen van alle drukte om ons heen, totdat we op een punt komen waar we observeren wat er gebeurt — in onszelf, maar ook buiten onszelf — zonder de behoefte te voelen hierin mee te doen, of hier zelfs maar hier een interactie mee aan te gaan.

Wanneer we deze aandachtigheid — mindfulness — regelmatig beoefenen, dan kunnen we een staat van bewustzijn bereiken waarin we ons volledig bewust zijn van wat er om ons heen gebeurt, terwijl we ervoor kiezen om alleen de interactie aan te gaan met datgene waarop we werkelijk invloed kunnen uitoefenen. En op die manier kunnen we onze eigen ervaringen, ons eigen leven, meer en meer vormgeven…

Een stap op het pad om daar te komen is om op gezette tijden voor onszelf te checken waar onze aandacht naartoe gaat — waar onze gedachten mee gevuld zijn…

Zijn we werkelijk alleen onze omgeving aan het observeren en ons bewust aan het worden wat er aan de hand is? Met andere woorden, is de rust die we uitstralen een reflectie van onze innerlijke rust?

Of zien we er alleen maar rustig uit, terwijl in onszelf een heftige discussie gaande is waarin we commentaar hebben op wat er aan de hand is, over alles een opinie klaar hebben en misschien zelfs oordelen over wat we om ons heen zien gebeuren?

Als onze gedachten gevuld zijn met opinies, met oordelen over dat wat er in de wereld gebeurt — misschien zelfs ver weg, of over onderwerpen waar we eigenlijk weinig vanaf weten — dan kan het moeilijk zijn om het goede in ons eigen leven te zien… De dingen die goed voor ons werken, dat wat ons blij maakt… Die zaken die dat gevoel van tevredenheid geven. 

Die maken dat we weten dat we goed genoeg zijn.

Vanuit dat perspectief is het belangrijk om de “goedheid” in ons leven te zien, terwijl we ons toch volledig bewust zijn van dat wat negatief is, terwijl we er dan voor te kiezen niet de interactie aan te gaan met die negativiteit…

Geef het Licht en Liefde en Healing… En ga verder met ons eigen leven…

Zoals veel dingen klinkt dit veel gemakkelijker dan het is.

We kunnen allemaal dat gevoel van een rustige, kalme balans bereiken in meditatie, of wanneer we door de natuur wandelen, of bezig zijn met onze favoriete bezigheid (wat dat dan ook is). Het is veel moeilijker om die rustige balans vol te houden terwijl we kijken naar het journaal of de kranten lezen.

Het goede nieuws is dat zelfs wanneer het ons op zo’n moment niet lukt om kalm te blijven, dan zijn we toch nog steeds goed bezig! En als we het ons bewust zijn, wordt het gemakkelijker om een keer diep adem te halen, te observeren wat er precies gebeurde, om dan de volgende stap op ons eigen pad te nemen in het volle besef da we zojuist een enorme sprong vooruit hebben gemaakt op ons eigen pad van groei!

Herinneringen

De herinneringen die we hebben van dat wat we hebben meegemaakt, situaties, dingen die we hebben geleerd op ons levenspad — of dat nu gaat over een vage herinnering van iets wat ooit is gebeurd, of een herinnering waarbij zelfs het kleinste detail nog helemaal helder is — zijn in ons geheugen terecht gekomen via een bewuste proces. Met andere woorden, op het moment dat we de situatie hebben ervaren werd het een deel van ons “korte termijn geheugen” — en daarna, omdat we heten of als belangrijk hebben ervaren, of omdat we daar moeite voor hebben gedaan (bijvoorbeeld door dingen te leren op school door dat wat we moesten onthouden steeds te herhalen), is die herinnering aan die situatie opgeslagen in ons “lange termijn geheugen”.

Toch geldt voor bijna iedereen dat er dingen zijn die we ons herinneren — situaties of gebeurtenissen — die we niet daadwerkelijk hebben meegemaakt in ons leven.

Bijvoorbeeld dat gevoel wanneer je ergens komt “dat je hier eerder bent geweest”, terwijl je daar feitelijk voor de allereerste keer komt. Of een heldere herinnering aan een situatie die heeft plaatsgevonden in een heel andere tijd — en misschien zelfs op een ander continent…

Dit soort zaken suggereert dat we ons dingen kunnen herinneren door tijd en ruimte heen. Maar is dat wel zo?

Sommigen zullen zeggen dat dit soort “herinneringen” niet daadwerkelijk een deel zijn van ons geheugen, maar dat het eerder iets is waar we ons op afstemmen… Waar we ons afstemmen op een bepaalde frequentie, misschien zelfs een energieveld, waarin de beelden en herinneringen aangeraakt kunnen worden door ons.

De vraag is dan hoe deze beelden — de kennis van situaties uit het verleden — op die specifieke plek worden vastgehouden.

Het lijkt erop dat wij niet de enigen zijn met een geheugen.

Op de ene of andere manier kunnen belangrijke gebeurtenissen verankerd worden op de plek waar ze hebben plaatsgevonden. Als een soort van “energie afdruk”.

De manier waarop we dan toegang krijgen tot deze “energie afdrukken” is meesttal door meditatie — of door ons zintuigelijke bewustzijn.

Daardoor kan het zijn dat we al vaak op een plek geweest zijn en er niets bijzonders hebben opgemerkt — tot dat moment dat er iets in de lucht hangt… een geur, een speciale kleur van het licht, een bijna voelbare stilte… Of soms juist een specifiek geluid dat ons meeneemt naar een meditatieve laag waarop we ons dat “kunnen herinneren”  wat wordt vastgehouden in de “energie afdruk” van deze plek…

En met het dunner worden van de sluiers tussen “hier” en “daar”, tussen “toen” en “nu”, kunnen we ons vaker en gemakkelijker van dit soort herinneringen bewust worden.

In andere woorden, door een zintuiglijke trigger kunnen we ons dingen herinneren door tijd en ruimte heen.

Daarbij is het belangrijk te beseffen dat deze herinneringen niet noodzakelijkerwijs onze eigen herinneringen zijn… Maar op de ene of andere manier zijn deze herinneringen waardevol voor ons op ons levenspad op dit punt in de tijd. Als dat niet zo was, dan hadden we ons niet (onbewust) afgestemd op die herinneringen…

Dat maakt dat de volgende vragen interessant zijn…

• Wat kan ik leren van deze herinnering, deze energie?
• Wat laat de herinnering me zien dat belangrijk is op dit moment?
• Hoe kunnen deze herinneringen mij nu helpen op mijn levenspad?

Je eigen leven leven, op jouw manier - en daar de verantwoordelijkheid voor nemen

Des te beter we onszelf leren kennen, des te meer worden we ons bewust van wat werkelijk belangrijk is voor ons. We weten steeds beter watt we nodig hebben, net zo goed als onze wensen en verlangens… Wanneer dat gebeurt kunnen we — stapje voor stapje — ons leven vormgeven op zo’n manier dat juist dat wat werkelijk belangrijks is voor ons steeds beter tot uitdrukking kan komen. 

De kans is groot dat als we dat doen, de dingen die we nodig hebben steeds gemakkelijker in ons leven komen.

In zekere zin kan het lijken of ons leven één vloeiende beweging wordt.

Dit betekent helaas niet dat er dan geen problemen meer zijn in ons leven, of uitdagingen die we tegenkomen op ons persoonlijke pad. Deze worden dan steeds meer gezien als “mogelijkheden voor spirituele groei”, omdat het vaak zo is dat wanneer we deze overkomen, we een rijker mens zijn. Niet rijk waar het geld betreft, maar eerder rijk in ervaring.

In zekere zin zijn dit soort dingen te verwachten. Zeker wanneer je een persoonlijk levenspad bewandeld waarop spiritualiteit een belangrijke rol speelt. Wanneer je doelbewuste stappen neemt jezelf steeds beter te gaan kennen zodat je werkelijke zelf — de kern van jezelf — steeds beter kunt uitdrukken.

Wat verrassend kan zijn is dat wanneer we dat als levenspad kiezen, dat we tegelijkertijd ook meer onafhankelijk worden. Misschien zelfs onze eigen beste vriend worden. Het is niet zo dat we het niet leuk of fijn vinden om andere mensen om ons heen te hebben, maar op een of andere manier vinden we het fijn om alleen te zijn — met onszelf.

Genoegen vinden in de stilte. Dat speciale gevoel in de lucht ervaren, vlak voordat de donderbui losbarst. Plezier hebben terwijl je danst in de regen, schreeuwt tegen de wind en wordt aangeraakt door de warmte van de zon. Even stil worden wanneer je op precies de juiste tijd op de juiste plek bent, waar jou die ene, prachtige mogelijkheid wordt aangegeven…

Een ander aspect dat bij een lifestyle  als deze hoort, is dat het vaak steeds gemakkelijker is om jezelf te respecteren — en wanneer dat gebeurt, om anderen te respecteren. Om anderen de ademruimte te geven die je zelf graag hebt, zodat zij hun leven kunnen leven, precies zoals zij dat willen.

Zonder dat wie dan ook de behoefte voelt om zich daarin te mengen, daarover te oordelen, die persoon te vertellen hoe ze het beter moeten of kunnen doen, of zelfs door beslissingen te nemen voor die ander — gewoon om ze te helpen…

Het lijkt erop dat wanneer je jezelf steeds beter kent en je eigen leven leeft op jouw manier — en dat als het hele pakketje oppakt, met de verantwoordelijkheden en het plezier, de verplichtingen en hoe je wensen en verlangens worden vervult — dat het nodig is om een paar stappen terug te zetten van een maatschappij waarin zoveel mensen — op zoveel lagen — zich continu mengen in het leven van anderen.

Wordt een waarnemer.

En loop dan verder op jouw levenspad. Op jouw manier.

Angst

Er zijn twee vormen van angst. De angst voor iets wat nu op dit moment met ons gebeurt — zoals de angst door een auto geraakt te worden terwijl we oversteken — en de angst voor iets wat mogelijk wel, of misschien niet op ons pad komt in de toekomst — zoals een situatie die weliswaar verschrikkelijk is, maar die zich afspeelt op een ander continent…

De eerste ervaring van angst is onmiddellijk en daarmee gerelateerd aan onze “vechten  of vluchten” reacties. Dit type angst is verbonden aan een situatie die zich nu, op dit moment afspeelt. Iets waar we persoonlijk bij betrokken zijn en wat we (bijna) altijd tot een oplossing kunnen brengen. De kans is dan ook groot dat de angst op dat moment — en de stress die daarbij komt kijken — ons helpen om in een fractie van een seconde de best mogelijke beslissingen te nemen en de juiste stappen te zetten om zonder kleerscheuren uit die situatie te komen.

De tweede ervaring van angst is verbonden met een situatie waar we niets aan kunnen doen. Een situatie die op ons af komt, die door de media steeds groter, belangrijker en verschrikkelijker wordt getoond — een situatie die kan gebeuren, die we niet kunnen ontvluchten… In dit geval zal de angst — met de bijbehorende stress — langzaam ons systeem inkruipen en steeds sterker worden, zonder ons ooit een uitweg te tonen.

Omdat dit type angst gaat over iets waar we niets aan kunnen veranderen, krijgen we het gevoel dat we nergens heen kunnen. Er is geen veilige haven waar we kunnen schuilen om deze vreselijke situatie aan ons voorbij te laten gaan.

De onmiddellijke angst helpt ons om in deze wereld te overleven. En zo lang als we het niet de overhand geven in ons leven, zal het alleen de kop opsteken wanneer we iets willen doen dat ons leven in gevaar kan brengen. Zoals een drukke weg oversteken zonder te kijken of dat op dat moment ook veilig is. Het komt dus snel op en verdwijnt vaak net zo snel, hoewel, wanneer iets toch bijna is misgegaan kan het een paar dagen duren  voordat we die angst van dat moment weer helemaal kwijt zijn. Maar door te focussen op de goede afloop — en de geleerde les — verdwijnen de angst en stress snel uit ons systeem.

De angst over situaties waar we mogelijk in de toekomst mee geconfronteerd kunnen worden is op geen enkele manier hiermee te vergelijken. Deze angst is gerelateerd aan een gedachte of  “mindset” die zegt dat dit in ons leven kan komen. “Het kan ons overkomen…” Het is een angst die vaak niet wordt gevoed wordt door dreiging die er is — of dat nu een economische dreiging is, gewelddadig, gerelateerd aan onze gezondheid, of wat dan ook — maar die eerder wordt gevoed door wat we erover zien, horen, of lezen in nieuwsberichten of op het internet. En daarin wordt het aan ons voorgesteld als iets waar we ons tegen moeten beschermen. De manier waarop we dat moeten gaan doen is door het nemen van grote, belangrijke, soms zelfs wereldwijde stappen. We moeten onze grenzen veilig stellen, zodat deze dreiging die ons angstig maakt ons land niet binnen kan komen…

Tegelijkertijd wordt ons dan vaak vertelt dat we hier op een persoonlijk niveau niets aan kunnen doen. We kunnen onszelf hierin niet beschermen. Als een natuurlijke reactie blijft de angst dan in ons systeem hangen en de stress over deze situatie — waar wij persoonlijk geen invloed op hebben —  blijft zich daarmee opbouwen.

Het resultaat kan dan zijn dat — omdat we angst en stress ervaren over een langere tijd — ons immuunsysteem zwakker wordt. Naarmate de tijd verstrijkt en de angst en stress voortduren, worden we kwetsbaarder voor ziektes. En des te langer we in die staat van de door angst veroorzaakte stress verblijven, hoe groter de kans dat we niet meer zo adequaat reageren zoals we dat normaal zouden doen. Of misschien merkeen we dat we juist hypervigilant worden, waardoor we ons rusteloos voelen — misschien niet meer zo goed kunnen slapen…

Beetje bij beetje putten we onszelf uit en maken we het moeilijker en moeilijker voor onszelf om met deze dingen om te gaan. Om gezond en gelukkig te zijn.

Dus juist wanneer een angstige — of stressvolle — situatie langer duurt, is het belangrijk om een gedachtepatroon aan te nemen dat rust en balans terugbrengt in ons leven…

Misschien is de beste manier om met angstige, stressvolle situaties om te gaan die plaatsvinden op een wereldwijde schaal — gebeurtenissen waar we geen invloed op hebben en die ons niet werkelijk persoonlijk raken — door Licht te sturen naar dat gebied. Door Licht te sturen naar iedereen die daarbij betrokken is, of je het nu eens bent mete wat er gebeurt, of niet — of je nu kijkt naar persoonlijke oplossingen, of oplossingen op een grotere schaal, of zelfs naar de wereld als geheel — stuur Licht! Stuur Licht met de intentie dat de beesten oplossing wordt gevonden voor alle betrokkenen, voor onszelf en voor de wereld.

En dan haal je een keer diep adem en laat je de angst en stress die je hebt ervaren los…

Voor het eerst gepubliceerd in twee delen in 2009 / 2010.